Babaanne. Babamızın annesi. Ve çok daha fazlası.

Bu sayfa, sevgili babaannemiz Cevriye Sevim'in hatırasına adanmıştır.

Hayatı boyunca doğrularının arkasında duran, fikri sabit, davası güzel ve özel bir kadındı. Mazlumun yanında durmayı, güçsüze ses olmayı kendine farz bilirdi. Yalandan ve tembellikten nefret eder; okuyanı, çalışanı, üreteni çok severdi. Cömertti; elindekini paylaşmayı düşünmez bile, hemen verirdi. Sofrasında da kalbinde de herkese ayrı bir yer vardı.

Onu hatırladığımızda önce köy gelir gözümüzün önüne.

Gölçayır Anadolu'nun içinde, Nasreddin Hoca'nın diyarı Akşehir'e yakın küçük bir köy. Ömrünün büyük bölümünü orada geçirmiştir babaannemiz. Kirazın dallarını eğdiği, dut ağaçlarının gölge verdiği, sabahları toprağın çiyle koktuğu bir yer.

Ama babaannemiz hiçbir zaman tek bir köye sığmadı. 1960'larda dedemizle birlikte iş için Almanya'ya gittiler; bir süre Mönchengladbach şehrinde yaşadılar. Böylece bir ömür iki ülkeye birden yayıldı: bir yanda köyün bahçeleri ve tanıdık yüzler, bir yanda yabancı bir şehrin uzak sokakları. İki dünya arasında gidip geldi, ama hiçbirinde kendisi olmayı bırakmadı.

Belki de kendisi okutulmadığından, okumanın kıymetini herkesten iyi bilirdi.

Yıllar sonra kendine ders alıp; kendi emeğiyle, kendi vaktinde okumayı yazmayı öğrendi. Özellikle kadınların okumasını hep takdir eder, desteklerdi. Bize her daim ilim öğrenmenin değerini anlatırdı. Bugün bildiğimiz ne varsa, biraz da onun sayesindedir.

Aramızdan ayrılalı yıllar oldu; ama ona olan yakınlığımız hiç azalmadı.

Birlikte biriktirdiğimiz anılarla, yüreğinde herkese bir yer açan o sevgiyle hâlâ yanımızda.

chocoanne ile, biz babaannemizin torunları olarak onun bu âdetini dünyanın farklı yerlerine taşımak istiyoruz.